Dead Poets Society (1989): “..Als een vis op het droge..”

Dead Poets Society

“Dead Poets Society (1989) is een film die me in mijn hart raakt, omdat het mij inspireerde om mijn talenten te gebruiken en mijn dromen na te jagen. Robin Williams speelt een leraar op een kostschool die zijn studenten poëzie, literatuur en morelen leert om een kritische geest te vormen en om oppervlakkige kennis te overtreffen. Het sprak me erg aan, omdat hij wilt dat ze meer willen dan een kantoorbaantje in de toekomst. Na mijn studie psychologie kwam ik in een heel andere carrièretraject terecht. Ik werkte voor een Amerikaanse corporatie, waardoor ik internationaal kon reizen. De baan omvatte financiën, investeringen, aandelen, maar uiteindelijk kreeg ik er genoeg van. Het salaris was super hoog, maar ik was niet blij. Ik bloedde langzaamaan dood. Ik werkte in de verkeerde omgeving, als een vis op het droge, dus stopte ik. Ik besloot mijn droom te verwezenlijken en ik volgde theater-, musical- en zanglessen, maar iedereen dacht dat ik gek was. Het was te laat volgens hen om een carrière verandering te maken, maar ik bleef doorgaan. Totdat ik een tegenvaller had. Ik kan goed zingen, maar in musicals geven ze de voorkeur aan acteurs die F en G-noten kunnen zingen. Ik kan niet zo hoog zingen. Ik heb een lage stem die geweldig is in de Shang Hai Jazz-band waarmee ik zong. Daardoor ben ik uiteindelijk gaan werken via uitzendbureaus, wat me ook ongelukkig maakte. Dit is waarom ik besloot om een cursus filmacteren te doen. Ik heb me meteen aangemeld bij vele castingbureaus en langzaam een carrière in acteren opgebouwd. Vandaag kan ik met trots zeggen dat ik mijn volledige salaris uitsluitend vanuit mijn acteercarrière krijg. Tegenwoordig weten regisseurs en castingbureaus mij te vinden. Ik ben misschien nog niet super beroemd, maar ik hou van wat ik doe.” – Aaron Wan.

Foto en verhaal door Feargal Agard.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *